คำบางคำมันทิ่มแทงหัวใจ

 

ใช่ ....

 

เพราะฉันมันไม่ดีเท่าใคร

 

ใช่ ....

 

มันไม่มีวันเป็นเหมือนเดิม

 

edit @ 18 Mar 2008 00:42:11 by LOveFiNz

เคยรู้สึกไหมว่า . . . หลายๆ ครั้ง

ที่ความรัก มักจะซ่อนความเจ็บปวด เอาไว้เสมอ . . .

ฉันเคยคิด . . . ที่จะทุ่มเทความรักไปให้ใครสักคนหนึ่ง

ที่เขามองเห็น และศรัทธาในคุณค่าของความรักเหมือนๆ กัน

. . .

และวันหนึ่ง . . . ฉันก็คิดว่า . . . ฉันค้นพบ

เธอ คือ คนที่ยืนอยู่ตรงหน้า และพร้อมจะทำทุกอย่าง เพื่อ "เรา"

โดยที่เธอ ไม่เคยเสแสร้ง และทำทุกอย่างจากใจจริง

. . . ฉันสัมผัสมันได้ด้วยหัวใจ . . .

. . .

เรา . . . รักกัน และคบกันมา ยาวนาน . . .

นาน . . . จนความรักสีเริ่มจาง

และเมื่อมีเหตุ . . . ให้ต้องห่างไกล

. . . ด้วยภาระหน้าที่ หรืออะไรก็ตามแต่

ความรักของเรา . . . จึงเสมือนผูกกันไว้ด้วยด้ายบางๆ เพียงเส้นเดียว

. . . ทั้งที่เราเคยรักกันมาก . . .

. . .

แล้ววันหนึ่ง . . . กาลเวลา และสังคม

ก็พาคนรักของฉัน . . . จากไปแสนไกล

ทิ้งไว้ . . . เพียงความทรงจำของเมื่อวาน

ให้ได้อ่อนหวาน เมื่อยามคิดถึง

. . . ได้ร้องไห้เบา . . . เบา เงียบ . . . เงียบ คนเดียว

. . .

แต่ในขณะที่ฉัน กำลังร้องไห้ . . .

เธออาจกำลังหัวเราะ กับสิ่งใหม่ๆ ที่เข้ามาทักทาย

จนหลงลืมไปว่า . . . ครั้งหนึ่งเคยมีฉัน

. . .

ฉัน . . . คนที่เธอเคยรัก

ฉัน . . . คนที่เธอเคยดูแล

ฉัน . . . คนที่เธอเคยห่วงใย

ฉัน . . . คนที่เธอเคย บอก "รัก"

. . .

ฉันอยากเห็นภาพเธอ แบบเมื่อวาน

ที่เคยรัก . . . เคยห่วงใยกัน

เธอในเมื่อวาน คือ ความทรงจำที่ชัดเจน

และเป็นภาพฝัน . . . ที่ฉันจะกอดเกี่ยวไว้ตลอดกาล

ถึงแม้วันนี้ . . . ฉันจะไม่รู้ว่า เธอเอาหัวใจไปไว้ที่ไหนก็ตาม . . .

. . .

เกือบจะ 2 ปี เข้าไปทุกทีแล้ว ตั้งแต่ตอนที่เราเลิกกัน

ด้วยสถานะภาพและความที่อยู่ไกลกัน ทำให้เราไม่รู้เลยว่าเธอเป็นอยู่อย่างไร

แต่ละวันผ่านไป เธอได้พบเจออะไรมาบ้าง ทำอะไรบ้าง กินยังไง นอนยังไง

หลายๆ ครั้งที่ได้ติดต่อ หรือได้ข่าวคราวเรื่องของเธอ มันช็อคเกือบจะทุกครั้ง

ทั้งๆ ที่เรื่องต่างๆ นั้นก็เคยคิดไว้อยู่แล้วว่าสักวันมันก็คงจะต้องเกิดขึ้นแน่นอน

เธอไปเรียน เธอก็คงต้องมี เธอไปทำงาน เธอก็คงต้องมี มัีนก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

T-T

เราจะรอเธอต่อไปเฉยๆ โดยไม่ทำอะไรเลยอย่างนี้ได้อีกนานสักเท่าไหร่

อยู่โดยไม่รู้อะไรเลยมันก็ทุกข์ทรมานใจ ยิ่งได้รู้มันก็ยิ่งเจ็บช้ำใจมากขึ้น

มันอาจเป็นกรรมเก่าของเราที่ต้องมาคอยตามรักเธอ ทั้งๆ ที่เธอไม่ได้รักเราแล้ว

ปากเคยบอกออกไปแล้วว่าจะรอ ขอเพียงเธอกลับมา ไม่ว่าอย่างไรฉันก็จะรับได้

แต่สิ่งต่างๆ ที่ผ่านเข้ามา มันทำให้สั่น มันกลัว มันทำให้ระแวงที่จะทำอะไรลงไป

T-T

แค่ 1 ปี ที่เธอจากไป ยังต้องพบเจอเรื่องราวให้หวั่นไหวมากมายขนานนั้น

แล้วสัญญาที่เราให้เธอไว้ว่าจะรอก็ยังเหลืออีกตั้ง 3 ปี เราจะรักษามันไว้ได้มั้ย

หากถึงวันนั้นมันจะคุ้มค่าหรือเปล่าที่เรารอคอยมา หรือมันจะเป็นวันที่เจ็บปวดที่สุด

ชีวิตอีก 3 ปี ของเราต่อจากนี้จะต้องอยู่อย่างปวดร้าวอย่างนี้ต่อไปอย่างงั้นหรอ

T-T

ความรักที่ทุกคนใฝ่หามันคืออะไรกัน รักแท้มันคืออะไรกัน

สิ่งที่เราเป็นอยู่ตอนนี้มันเรียกว่าอะไรกันแน่นะ

แค่อยากจะทำให้เธอมีความสุข อยากอยู่ข้างๆ ในเวลาที่เธอเหงา

อยากเป็นที่ระบายยามเธอทุกข์ใจ อยากจะหยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เธอ

สิ่งเหล่านี้มันเป็นความเห็นแก่ตัว หรือว่าเป็นความรักกันแน่

T-T

ไม่อยากเจ็บปวดอย่างนี้อีกต่อไปแล้ว แต่ความรักมันหักห้ามใจกันยาก

ก็ทำได้แค่เพียงเฝ้ารออยู่ตรงนี้ ร้าวอยู่ตรงนี้ เป็นคนของเธออยู่ตรงนี้

จะขอเก็บรักษาความรู้สึกดีๆ ที่เคยมีกับเธอไว้ให้นานเท่าที่จะเก็บไว้ได้

จะรักเธออยู่ตรงนี้ ตลอดไป และตลอดไป

LOveFiN Forever And Ever...